Anaplasmy

Anaplasma (Ehrlichia)

Anaplasma to bakteria Gram-ujemna, która jest wewnątrzkomórkowym drobnoustrojem. Atakuje krwinki białe i powoduje wiele chorób wśród licznych gatunków zwierząt (np. konie, bydło, owce, kozy, koty, lisy, lamy, jelenie). Istotne jest to, że do zakażenia może też dochodzić u ludzi.

Po raz pierwszy Anaplasma została zidentyfikowana na początku lat 90. XX w. u pacjenta z Wisconsin (USA), u którego na skutek ukąszenia przez kleszcza wystąpiła ostra reakcja gorączkowa.

Przede wszystkim do objawów należą: gorączka, ból głowy, bóle mięśniowe, dreszcze, leukopenia, niedokrwistość i trombocytopenia.

Przede wszystkim wyróżniamy Ehrlichia:

  • chaffeensis (główny czynnik zakaźny u ludzi);
  • canis;
  • muris;
  • ewingii;
  • phagocytophila;
  • equi.

Udowodniono laboratoryjnie, że kleszcz jest niezbędnym wektorem rozprzestrzeniania się i bytowania Anaplasmy. Z pewnością bakterią tą można zarazić się podczas transfuzji krwi. 

Bakterie wnikają do organizmu i rozprzestrzeniają się drogą naczyń krwionośnych lub limfatycznych.

Na drodze endocytozy (sposób przenikania cząsteczek do wnętrza komórki) bakterie te dostają się do komórek układu odpornościowego. Niewątpliwie Anaplasma potrafi namnożyć się i ominąć mechanizmy obronne gospodarza. Tworzy tzw. morule (skupiska), które w pełni uformowane są ponownie uwalniane do osocza.

Na skutek rozpadu komórki dochodzi do uwolnienia się Anaplasmy do krwi i zainfekowania kolejnych komórek. W wciągu kilku dni po wniknięciu do organizmu, Anaplasmy są widoczne w środowisku granulocytów krwi, eozynofilach, monocytach lub w makrofagach. Prawdopodobnie zakażenie może też dotyczyć szpiku kostnego.

Genogrupy

Godnym uwagi jest fakt, że Ehrlichia podzielono na trzy grupy (genogrupa I, II i III) na podstawie analizy sekwencji rybosomalnego RNA. Dlatego mamy:

  • gatunki z genogrupą I i III – zakażają głównie monocyty i makrofagi.
  • gatunki z genogrupą II – zakażają neutrofile (rodzaj komórek układu odpornościowego).

Źródło:

  1. Grygorczuk Sambor,Hermanowska-Szpakowicz Teresa, Kondrusik Maciej, Pancewicz Sławomir, Zajkowska Joanna, “Ehrlichioza – choroba mało znana i rzadko rozpoznawana w Polsce”, Wiadomości lekarskie 2004, lvii, 7–8;
  2. Erlichioza u psów (więcej…);
  3. Mechanizmy infekcji patogenami przenoszonymi przez kleszcze na przykładzie bakterii Anaplasma phagocytophilum i Borrelia burgdorferi (więcej…);
  4. Obraz krwi w przebiegu anaplazmozy granulocytarnej u psów i koni (więcej…);
  5. Salyers A. Abigail, Whitt D. Dixie, “Mikrobiologia, Różnorodność, chorobotwórczość i środowisko”.